Τενοντίτιδα ώμου

Αποτελεί τη συχνότερη αιτία πόνου στον ώμο. Συνήθως εμφανίζεται προοδευτικά, επιδεινώνεται σε διάστημα λίγων εβδομάδων και παρουσιάζει επεισόδια υποτροπών, που ποικίλλουν σε συχνότητα και σε ένταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί με οξεία εισβολή και ανάπτυξη του πόνου στον ώμο μέσα σε λίγες ώρες. Άλλοτε εμφανίζεται ως αποτέλεσμα ενός επαναλαμβανόμενου μικροτραυματισμού (σύνδρομο υπέρχρησης, π.χ. στο τέννις, βόλλεϋ, χάντμπολ κ.α.)

Ο συνηθέστερος τένοντας που πάσχει είναι ο υπερακάνθιος και ακολουθούν ο υπακάνθιος και ο υποπλάτιος. Η καθημερινή χρήση του ώμου προκαλεί φθορές στο τενόντιοΤενοντοπάθεια και ρήξη υπερακανθίου πέταλο, οι οποίες επιπροστίθενται και με τα χρόνια οδηγούν σε εκφύλιση του τένοντα. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε ηλικίες άνω των 30 ετών, με έξαρση στις ηλικίες άνω των 45. Συσχέτιση αναφέρεται σε ασθενείς που πάσχουν από θυρεοειδοπάθειες, ή σακχαρώδη διαβήτη. Ο πόνος της τενοντίτιδας (ή τενοντοπάθειας) του ώμου εμφανίζεται χαρακτηριστικά κατά τις νυκτερινές ώρες, δυσχεραίνοντας την ποιότητα του ύπνου.

Στα αίτια του πόνου πρέπει πάντα ο γιατρός να συμπεριλάβει και άλλες παθήσεις του ώμου, καθώς και γενικότερες παθήσεις που αντανακλούν στον ώμο, όπως η αυχενική δισκοπάθεια, ισχαιμικά καρδιολογικά επεισόδια, φλεγμονή χοληδόχου κύστεως (αν και απομακρυσμένη εστία, αντανακλά στον ώμο, λόγω ερεθισμού του φρενικού νεύρου!), νεοπλασίες και φλεγμονώδεις καταστάσεις.
Η τενοντοπάθεια του υπερακανθίου συνήθως οφείλεται στην καθημερινή χρήση και καταπόνηση του τένοντα στον ώμο, που σε συνδυασμό με την πτωχή αιμάτωση της περιοχής αυτής του τένοντα, οδηγεί στη δημιουργία μη αναστρέψιμων βλαβών και μικροσχισιμάτων στον υπερακάνθιο. Επίσης, στενός υπακρωμιακός χώρος (ο χώρος στον οποίο κινείται ο τένοντας) δημιουργεί το σύνδρομο πρόσκρουσης του τένοντα, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε φθορά του τένοντα και επαναλαμβανόμενα επεισόδια τενοντοπάθειας. 

Πως γίνεται η σωστή διάγνωση;
Ο γιατρός που εξετάζει τον ώμο πρέπει να διαθέτει τις γνώσεις και την εμπειρία πάνω στην περιοχή που εξετάζει. Έτσι, χρησιμοποιώντας τα ποικίλα κλινικά τεστ, είναι συνήθως ικανός να θέσει την ακριβή διάγνωση της πάθησης, την οποία, εάν χρειαστεί, θα επιβεβαιώσει με τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις. Η ακτινογραφία σε 2 επίπεδα μπορεί να αποκαλύψει εναποθέσεις αλάτων ασβεστίου (αποτιτανώσεις), οι οποίες είναι ενδεικτικές χρονίας φλεγμονώδους παθήσεως του τένοντα Ασβεστοποιός τενοντοπάθεια(εικόνα). Πιο ειδική, η μαγνητική τομογραφία προσφέρει εξαιρετικά υψηλής ποιότητας απεικόνιση των δομών του ώμου. Το υπερηχογράφημα είναι επίσης ένα πολύ αξιόπιστο διαγνωστικό βοήθημα, το οποίο κερδίζει σημαντικό έδαφος και στη χώρα μας, ενώ στην  Ευρώπη και τη βόρειο Αμερική χρησιμοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια ευρέως στις παθήσεις του ώμου.

Θεραπεία
Ο γιατρός, έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο της κλινικής και απεικονιστικής εξέτασης, και έχοντας θέσει την ορθή διάγνωση, μπορεί να προτείνει τη σωστή θεραπεία. Αυτή συνίσταται σε συντηρητικά και σε επεμβατικά μέσα. Στη συντηρητική θεραπεία πρωτίστως περιλαμβάνεται η ανάπαυση του ώμου για χρονικό διάστημα 5-10 ημερών και ακολούθως η αποφυγή άρσης βάρους με την πάσχουσα πλευρά. Συνιστάται να αποφεύγεται ακόμα και η γυναικεία τσάντα από την πάσχουσα πλευρά.  Επίσης, χρησιμοποιούνται για βραχύ χρονικό διάστημα αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα φάρμακα και ενδεχομένως έγχυση τοπικώς δρώσας κορτιζόνης. Ο ώμος μπορεί να αναπαυθεί σε φάκελο ανάρτησης, ή να ακινητοποιηθεί με ειδικό κηδεμόνα, ανάλογα με την πάθηση. Σημαντικό ρόλο παίζει η φυσικοθεραπεία, όπου χρησιμοποιούνται μοντέρνες μορφές θεραπείες με Laser (Hilterapia), θεραπευτικούς υπερήχους (Piezo-wave), διαδυναμικά ρεύματα, αλλά και πληθώρα ασκήσεων για κινησιοθεραπεία με ενδυνάμωση.
Στα συντηρητικά μέσα μετά την οξεία φάση σπουδαίο ρόλο παίζει η τροποποίηση των δραστηριοτήτων με τον πάσχοντα ώμο, όπως:Τοπική ένεση στον ώμο
-η αποφυγή άρσης βάρους,
-να μη σηκώνουμε το χέρι πάνω από το οριζόντιο επίπεδο,
-αποφυγή επιβαρυντικών αθλητικών δραστηριοτήτων (βόλλεϋ, τέννις, ρίψεις σφαίρας/ακοντίου)
-τοπική έγχυση κορτιζόνης και τοπικού αναισθητικού και
-να μην κοιμόμαστε πάνω στον πάσχοντα ώμο.

Επί ενδείξεων και εφόσον αποτύχει η συντηρητική αντιμετώπιση, υπάρχει η χειρουργική θεραπεία. Αυτή γίνεται σήμερα αρθροσκοπικά, δηλαδή με 2-3 μικρές οπές δια του δέρματος εισάγεται η κάμερα και τα κατάλληλα εργαλεία στην άρθρωση και πραγματοποιείται η ενδεικνυόμενη επέμβαση. Όχι μόνο αισθητικά, αλλά και λειτουργικά το αποτέλεσμα είναι άριστο, καθώς το αρθροσκόπιο μας επιτρέπει πρόσβαση σε όλα τα σημεία της άρθρωσης, ενώ η εξέλιξη των εργαλείων, των τεχνικών και των υλικών βοηθούν σχεδόν πάντα στην πλήρη αποκατάσταση των βλαβών.
Η τενοντοπάθεια του ώμου αποτελεί ένα συχνό πρόβλημα για τους ασθενείς. Η υψηλή ποιότητα των απεικονιστικών μεθόδων αλλά και η πληθώρα των θεραπευτικών παρεμβάσεων έχουν βοηθήσει κατά πολύ στη λύση του προβλήματος