Τενοντίτιδα ώμου

Αποτελεί τη συχνότερη αιτία πόνου στον ώμο. Συνήθως εμφανίζεται προοδευτικά, επιδεινώνεται σε διάστημα λίγων εβδομάδων και παρουσιάζει επεισόδια υποτροπών, που ποικίλλουν σε συχνότητα και σε ένταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί με οξεία εισβολή και ανάπτυξη του πόνου στον ώμο μέσα σε λίγες ώρες. Άλλοτε εμφανίζεται ως αποτέλεσμα ενός επαναλαμβανόμενου μικροτραυματισμού (σύνδρομο υπέρχρησης, π.χ. στο τέννις, βόλλεϋ, χάντμπολ κ.α.)

Ο συνηθέστερος τένοντας που πάσχει είναι ο υπερακάνθιος και ακολουθούν ο υπακάνθιος και ο υποπλάτιος. Η καθημερινή χρήση του ώμου προκαλεί φθορές στο τενόντιο πέταλο, οι οποίες επιπροστίθενται και με τα χρόνια οδηγούν σε εκφύλιση του τένοντα. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε ηλικίες άνω των 30 ετών, με έξαρση στις ηλικίες άνω των 45. Συσχέτιση αναφέρεται σε ασθενείς που πάσχουν από θυρεοειδοπάθειες, ή σακχαρώδη διαβήτη. Ο πόνος της τενοντίτιδας (ή τενοντοπάθειας) του ώμου εμφανίζεται χαρακτηριστικά κατά τις νυκτερινές ώρες, δυσχεραίνοντας την ποιότητα του ύπνου.

                                                                                   Τενοντοπάθεια και ρήξη υπερακανθίου

 

Στα αίτια του πόνου πρέπει πάντα ο γιατρός να συμπεριλάβει και άλλες παθήσεις του ώμου, καθώς και γενικότερες παθήσεις που αντανακλούν στον ώμο, όπως:

  • αυχενική δισκοπάθεια,
  • ισχαιμικά καρδιολογικά επεισόδια, 
  • φλεγμονή χοληδόχου κύστεως (αν και απομακρυσμένη εστία, αντανακλά στον ώμο, λόγω ερεθισμού του φρενικού νεύρου!), 
  • νεοπλασίες και 
  • φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Η τενοντοπάθεια του υπερακανθίου συνήθως οφείλεται στην καθημερινή χρήση και καταπόνηση του τένοντα στον ώμο, που σε συνδυασμό με την πτωχή αιμάτωση της περιοχής αυτής του τένοντα, οδηγεί στη δημιουργία μη αναστρέψιμων βλαβών και μικροσχισιμάτων στον υπερακάνθιο. Επίσης, στενός υπακρωμιακός χώρος (ο χώρος στον οποίο κινείται ο τένοντας) δημιουργεί το σύνδρομο πρόσκρουσης του τένοντα, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε φθορά του τένοντα και επαναλαμβανόμενα επεισόδια τενοντοπάθειας. 

Πως γίνεται η σωστή διάγνωση;
Ο γιατρός που εξετάζει τον ώμο πρέπει να διαθέτει τις γνώσεις και την εμπειρία πάνω στην περιοχή που εξετάζει. Έτσι, χρησιμοποιώντας τα ποικίλα κλινικά τεστ, είναι συνήθως ικανός να θέσει την ακριβή διάγνωση της πάθησης, την οποία, εάν χρειαστεί, θα επιβεβαιώσει με τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις. Η ακτινογραφία σε 2 επίπεδα μπορεί να αποκαλύψει εναποθέσεις αλάτων ασβεστίου (αποτιτανώσεις), οι οποίες είναι ενδεικτικές χρονίας φλεγμονώδους παθήσεως του τένοντα (εικόνα). Πιο ειδική, η μαγνητική τομογραφία προσφέρει εξαιρετικά υψηλής ποιότητας απεικόνιση των δομών του ώμου. Το υπερηχογράφημα είναι επίσης ένα πολύ αξιόπιστο διαγνωστικό βοήθημα, το οποίο κερδίζει σημαντικό έδαφος και στη χώρα μας, ενώ στην  Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική χρησιμοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια ευρέως στις παθήσεις του ώμου.

 

                                                 Ακτινογραφία και μαγνητική τομογραφία τενοντοπάθειας

Θεραπεία
Ο γιατρός, έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο της κλινικής και απεικονιστικής εξέτασης, και έχοντας θέσει την ορθή διάγνωση, μπορεί να προτείνει τη σωστή θεραπεία. Αυτή συνίσταται σε συντηρητικά και σε επεμβατικά μέσα.

Στη συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνεται:

  • ανάπαυση του ώμου για χρονικό διάστημα 5-10 ημερών 
  • αποφυγή άρσης βάρους με την πάσχουσα πλευρά. Συνιστάται να αποφεύγεται ακόμα και η γυναικεία τσάντα από την πάσχουσα πλευρά.  
  • αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα φάρμακα για βραχύ χρονικό διάστημα 
  • έγχυση μίγματος τοπικού αναισθητικού με κορτιζόνη
  • χρήση φακέλου ανάρτησης του ώμου, ή ακινητοποίησης με ειδικό κηδεμόνα, ανάλογα με την πάθηση
  • φυσικοθεραπεία, όπου χρησιμοποιούνται μοντέρνες μορφές θεραπείες με Laser (Hilterapia), θεραπευτικούς υπερήχους (Piezo-wave), διαδυναμικά ρεύματα, αλλά και πληθώρα ασκήσεων για κινησιοθεραπεία με ενδυνάμωση
  • έγχυση αυξητικών παραγόντων (PRP), αν και η πρόσφατη διεθνής βιβλιογραφία δεν τα υποστηρίζει με ιδιαίτερο ενθουσιασμό, όπως παλαιότερα
  • τροποποίηση δραστηριοτήτων, όπως αποφυγή αθλημάτων που καταπονούν τον ώμο (βόλλεϋ, τέννις, χάντμπολ)
  • να μην κοιμόμαστε πάνω στον πάσχοντα ώμο

 

                                                                       Τοπική ένεση στον ώμο

 

Επί ενδείξεων και εφόσον αποτύχει η συντηρητική αντιμετώπιση, υπάρχει η χειρουργική θεραπεία. Αυτή γίνεται σήμερα αρθροσκοπικά, δηλαδή με 2-3 μικρές οπές δια του δέρματος εισάγεται η κάμερα και τα κατάλληλα εργαλεία στην άρθρωση και πραγματοποιείται η ενδεικνυόμενη επέμβαση. Όχι μόνο αισθητικά, αλλά και λειτουργικά το αποτέλεσμα είναι άριστο, καθώς το αρθροσκόπιο μας επιτρέπει πρόσβαση σε όλα τα σημεία της άρθρωσης, ενώ η εξέλιξη των εργαλείων, των τεχνικών και των υλικών βοηθούν σχεδόν πάντα στην πλήρη αποκατάσταση των βλαβών.
Η τενοντοπάθεια του ώμου αποτελεί ένα συχνό πρόβλημα για τους ασθενείς. Η υψηλή ποιότητα των απεικονιστικών μεθόδων αλλά και η πληθώρα των θεραπευτικών παρεμβάσεων έχουν βοηθήσει κατά πολύ στην αντιμετώπιση αυτού του δύσκολου προβλήματος.