Κάταγμα ωλεκράνου

Το οστό της ωλένης είναι το ένα εκ των 2 οστών του αντιβραχίου (πήχυ). Το άνωΤα οστά του αγκώνα πέρας της ωλένης ονομάζεται ωλέκρανο και είναι η ανατομική περιοχή που αρθρώνεται με το βραχιόνιο και την κεφαλή της κερκίδας, δημιουργώντας την άρθρωση του αγκώνα (διπλανή εικόνα)

Μηχανισμός τραυματισμού
Τα κατάγματα ωλεκράνου συμβαίνουν συνήθως κατά την πτώση στο έδαφος και την άμεση πλήξη του αγκώνα στην περιοχή του ωλεκράνου. Μπορεί, όμως, να συμβούν και κατά τη διάρκεια πτώσης με τον αγκώνα σε έκταση, ως αποτέλεσμα απότομης σύσπασης του τρικεφάλου και δημιουργίας αποσπαστικού κατάγματος του ωλεκράνου.

Διάγνωση
Η διάγνωση τίθεται από το ιστορικό του τραυματισμού, από την κλινική εικόνα (έντονο οίδημα, πόνο και αδυναμία κινήσεων του αγκώνα) και επιβεβαιώνεται Κάταγμα ωλεκράνουαπό ακτινολογικό έλεγχο (αριστερή εικόνα). Σε πολύπλοκες καταστάσεις απαιτείται περαιτέρω έλεγχος με τρισδιάστατη αξονική τομογραφία.

Αντιμετώπιση
Στις ελάχιστες περιπτώσεις των απαρεκτόπιστων καταγμάτων ωλεκράνου, η αντιμετώπιση γίνεται με ακινητοποίηση του αγκώνα για 4-6 εβδομάδες. Συνήθως όμως, τα κατάγματα ωλεκράνου παρουσιάζουν Οστεοσύνθεση με: Α.ταινία ελκυσμού Β.πλάκα-βίδεςπαρεκτόπιση, οπότε απαιτείται η ανοικτή ανάταξη και η εσωτερική οστεοσύνθεση.
Αναλόγως του βαθμού συντριπτικότητας του κατάγματος, επιλέγεται η ενδεικνυόμενη μέθοδος οστεοσύνθεσης, είτε με ταινία ελκυσμού, είτε με πλάκα και βίδες (δεξιά εικόνα).
Η αποθεραπεία των καταγμάτων ωλεκράνου απαιτεί φυσικοθεραπεία, ώστε να επανακτηθεί το πλήρες εύρος κίνησης (κάμψης και έκτασης) του αγκώνα.