Κάταγμα άνω πέρατος βραχιονίου

Το κάταγμα του άνω πέρατος (άνω τριτημορίου) του βραχιονίου και της βραχιονίου κεφαλής είναι από τα συχνά κατάγματα, με συχνότητα περίπου 5% στο γενικό πληθυσμό. Συσχετίζεται με οστεοπόρωση, κυρίως όταν συμβαίνει σε ασθενείς άνω των 65 ετών, αλλά μπορεί να είναι αποτέλεσμα τραυματισμού υψηλής ενεργείας σε νεότερους ασθενείς (π.χ. τροχαίο ατύχημα, ή πτώση από ύψος). Ο συνήθης ασθενείς είναι άνω των 65 ετών, ο οποίος τραυματίζεται Κάταγμα άνω πέρατος βραχιονίουκατά την πτώση του στο έδαφος από την όρθια στάση.

Κλινική εικόνα
Όταν συμβεί, το κάταγμα του άνω πέρατος του βραχιονίου συνοδεύεται από έντονο πόνο, εικόνα οιδήματος και παραμόρφωσης του ώμου, εκχύμωση (μελανιά) και αδυναμία επιτέλεσης κινήσεων του άνω άκρου.

Διάγνωση
Η διάγνωση του κατάγματος επιβεβαιώνεται με απλές ακτινογραφίες. Για την επιλογή της σωστής θεραπείας είναι απαραίτητη η τρισδιάστατη αξονική τομογραφία. 

Θεραπεία
Η θεραπεία για ένα κάταγμα κεφαλής βραχιονίου μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.
Η συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία εφαρμόζεται στα σταθερά-μη παρεκτοπισμένα κατάγματα και απαιτεί τη συνεργασία του ασθενούς και την υπομονή του για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώσπου αποκατασταθεί Οστεοσύνθεση με πλάκα-βίδεςη λειτουργικότητα της άρθρωσης του ώμου.
Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται στα ασταθή-παρεκτοπισμένα κατάγματα και μπορεί να περιλαμβάνει οστεοσυρραφή (συγκράτηση των σπασμένων τμημάτων με ισχυρό ράμμα και ειδική τεχνική), εσωτερική οστεοσύνθεση (βίδες και πλάκες-δεξιά εικόνα), ενδομυελικό ήλο, ημιαρθροπλαστική ώμου και σε μερικές περιπτώσεις ανάστροφη ολική αρθροπλαστική του ώμου.
Η επιλογή του είδους της θεραπείας εξαρτάται από τον τύπο του κατάγματος και από τα ιδαίτερα χαρακτηριστικά του ασθενούς, όπως ηλικία, απαιτήσεις, συνυπάρχουσες παθήσεις και άλλα. Τα κριτήρια που χρησιμοποιούμε για να ταξινομήσουμε το κάταγμα κεφαλής βραχιονίου είναι:
-Ο αριθμός των τμημάτων στα οποία χωρίζεται το άνω πέρας του βραχιονίου μετά το κάταγμα
-Ο βαθμός της παρεκτόπισης των τμημάτων αυτών.
Η χειρουργική τεχνική διαφοροποιείται ανάλογα με τον τύπο του κάθε κατάγματος. Τα τελευταία χρόνια η βιομηχανία ορθοπαιδικών εμφυτευμάτων μας έχει προμηθεύσει με σειρά εξαιρετικών υλικών οστεοσύνθεσης, Υποκεφαλικό κάταγμα, αντιμετωπισθέν με ενδομυελική ήλωσηόπως προκυρτωμένες ανατομικές πλάκες, κλειδούμενους κοχλίες, ενδομυελικούς ήλους (αριστερή εικόνα) και αρθροπλαστικές ώμου. Η χρήση της εκάστοτε μεθόδου εξαρτάται από τον τύπο του κατάγματος, την κατάσταση του ασθενούς και την εμπειρία του χειρουργού.
Ο χειρουργός πρέπει να είναι εξειδικευμένος στην ανατομική περιοχή του ώμου και να έχει τεχνική κατάρτιση και εμπειρία. Στο νοσοκομείο μας, η χειρουργική μου ομάδα με τη συνεργασία των έμπειρων αναισθησιολόγων της, αντιμετωπίζει συχνά τέτοιους τύπους καταγμάτων, παρέχοντας στους ασθενείς μας υψηλό επίπεδο μετεγχειρητικής αποκατάστασης.
Ο ασθενής παραμένει σε νοσηλεία για 1 – 2 ημέρες και ακολουθεί άμεσα πρόγραμμα αποκατάστασης με φυσικοθεραπείες προκειμένου να επιστρέψει το ταχύτερο δυνατό στην καθημερινότητά του.

Το κάταγμα στα παιδιά
Το κάταγμα άνω πέρατος βραχιονίου μπορεί να συμβεί και στον αναπτυσσόμενο σκελετό, σε παιδιά. Η αντιμετώπισή του στα παιδιά είναι κατά βάση συντηρητική και μόνο σε εξαιρετικά μεγάλες παρεκτοπίσεις γίνεται χειρουργική αντιμετώπιση. Αυτό οφείλεται στο μεγάλο δυναμικό ανάπτυξης και αναδιαμόρφωσης (remodeling) που έχει ο παιδικός σκελετός και στη δυνατότητά του να διορθώνει ακόμα και μεγάλες γωνιώσεις, που στον ενήλικα δε θα ήταν αποδεκτές.

Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως το κάταγμα του άνω πέρατος βραχιονίου είναι ένα συχνό κάταγμα με μεγάλη ποικιλία στην εμφάνισή του, αλλά και στην αντιμετώπισή του. Είτε συντηρητικά, είτε χειρουργικά (αναλόγως του κατάγματος) τα κατάγματα αυτά οφείλουμε να τα αντιμετωπίζουμε σήμερα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να δίδεται η δυνατότητα επιστροφής του ασθενούς στο μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων που είχε πριν τον τραυματισμό του.