Εξάρθρημα ώμου

Ως εξάρθρημα αποκαλείται η (συνήθως) μετατραυματική κατάσταση της απώλειας της φυσιολογικής επαλληλίας δύο αρθρικών επιφανειών. Στην περίπτωση του ώμου η κεφαλή του βραχιονίου φεύγει από τη θέση της και χάνει τη φυσιολογική της επαφή με την ωμογλήνη στην άρθρωση του ώμου.Εξάρθρημα του ώμου

Η μεγάλη σφαιρικότητα της βραχιονίου κεφαλής σε σύγκριση με τη μικρή καμπυλότητα της ωμογλήνης έχει ένα πλεονέκτημα, το μεγάλο εύρος κίνησης του ώμου, αλλά και ένα μειονέκτημα: την αστάθεια.

Στο 96% των περιπτώσεων η κεφαλή εξαρθρώνεται προς τα εμπρός (πρόσθιο εξάρθρημα του ώμου), ενώ μόλις στο 4% προς τα πίσω. Η συνηθέστερη αιτία είναι μια πτώση με το χέρι τεντωμένο, όπως πτώση από σκάλα, ή τροχαίο ατύχημα.

Η διάγνωση είναι εύκολη, με τυπική κλινική εικόνα και επιβεβαιώνεται με απλή ακτινογραφία. Οι χειρισμοί ανάταξης είναι πολλοί και ορισμένοι γνωστοί από την αρχαιότητα (χειρισμός του Ιπποκράτη!). Μπορεί να γίνουν με τον ασθενή σε εγρήγορση, ή χορηγώντας του ελαφριά μέθη. Μετά την ανάταξη συνιστάται περαιτέρω έλεγχος με μαγνητική τομογραφία, η οποία θα αναδείξει τις μετατραυματικές βλάβες που προδιαθέτουν σε αστάθεια της άρθρωσης.

Αντιμετώπιση: σε νέους ασθενείς (έως 40 ετών), η θεραπεία είναι κατά βάση χειρουργική, διότι τα ποσοστά υποτροπής του εξαρθρήματος είναι πολύ υψηλά με τη συντηρητική αντιμετώπιση (80% σε κάποιες σειρές). Γίνεται πάντα αρθροσκοπικά και οδηγεί στην αποκατάσταση όλων των σταθεροποιητικών στοιχείων που τραυματίστηκαν κατά το εξάρθρημα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ανατομική ανωμαλία οστών που προδιαθέτει σε εξάρθρημα, διενεργούνται εξειδικευμένες επεμβάσεις στα οστά (ωμογλήνη), που αφορούν στην αποκατάσταση της σταθερότητας της άρθρωσης.
Σε μεγαλύτερους ασθενείς, όπου το επίπεδο δραστηριοτήτων δεν είναι έντονο, μπορεί να δοκιμασθεί η συντηρητική αντιμετώπιση, με ακινητοποίηση για λίγες ημέρες και ακολούθως κινησιοθεραπεία και ενδυνάμωση μυϊκών ομάδων.